محاصره زمینی ایران؛ نقش عراق و پاکستان در فشار آمریکا

به گزارش کلینی نیوز، محاصره زمینی ایران در قالب یک استراتژی هماهنگ بین واشنگتن و برخی دولت‌های منطقه، وارد فاز جدیدی شده است.

.به گزارش شفق نیوز، روزنامه وال‌استریت ژورنال گزارش داده است که ایران پس از تعطیلی گذرگاه‌های حیاتی در مرزهای عراق و پاکستان، همزمان با محاصره دریایی آمریکا، با محدودیت‌های تازه‌ای در تجارت زمینی روبروست.

این تحرکات، بخشی از تاکتیک «فشار حداکثری» دونالد ترامپ است تا تهران را تحت فشار قرار داده و به امتیازاتی در برنامه هسته‌ای وادار کند.

اما نکته کلیدی اینجاست که دولت‌های بغداد و اسلام‌آباد، تحت فشار یا وسوسه پاداش‌های واشنگتن، به ابزارهای این محاصره تبدیل شده‌اند.

بسته شدن گذرگاه «الشیب» در عراق به بهانه مبارزه با قاچاق و جلوگیری از ورود کامیون‌ها در گذرگاه‌های «گبد» و «تفتان» در پاکستان، بیش از آنکه جنبه نظارتی داشته باشد، ابعادی سیاسی و تحریمی دارد.

در حالی که پاکستان ادعای «مسئولیت در جامعه بین‌المللی» را برای توجیه پایبندی به تحریم‌ها به کار می‌برد، تحلیل‌گران محور مقاومت این اقدام را تضعیف روابط همسایگی می‌دانند.

تهران تاکنون با درخواست‌های آمریکا برای گفتگوهای یک‌جانبه مخالفت کرده و تأکید نموده است که لغو تحریم‌ها پیش‌شرط هرگونه مذاکره است.

اکنون سؤال این است که آیا محاصره زمینی ایران می‌تواند اراده تهران را بشکند یا منجر به تقویت اقتصاد مقاومتی و یافتن مسیرهای جایگزین تجاری در شرق شود؟

آنچه مشخص است این است که تلاش برای منزوی کردن ایران از طریق فشار بر همسایگان، تنها شکاف میان دولت‌های منطقه و ملت‌هایشان را عمیق‌تر می‌کند و نشان می‌دهد که واشنگتن برای پیشبرد اهدافش، حتی حاضر است ثبات تجاری منطقه را به خطر اندازد.