تکرار وعده‌های زیست‌محیطی در مدیریت پسماند سنگبری‌های فشافویه

به گزارش کلینی نیوز، تکرار وعده‌های زیست‌محیطی در مدیریت پسماند سنگبری‌های فشافویه بار دیگر توجه کارشناسان حوزه توسعه شهری و مدیریت بحران‌های محیط‌زیستی را به چالش‌های زیرساختی جنوب پایتخت جلب کرده است.

در تازه‌ترین رویداد، نشستی با حضور غلامرضا محمدی بخشدارفشافویه، رئیس حوزه قضایی بخش، مسئولان اداره‌های حفاظت محیط زیست، منابع طبیعی و راهداری شهرستان ری و نمایندگان واحدهای سنگبری برگزار شد تا راهکارهای خروج از بحران تخلیه غیرمجاز پسماند سنگبری‌های در اراضی منطقه بررسی شود.

بخشدار فشافویه در این دیدار صیانت از محیط زیست و حقوق عمومی را غیرقابل‌اغماض دانست و تاکید کرد که تمام واحدهای سنگبری موظف به جمع‌آوری و انتقال اصولی پسماندهای خود به مراکز دفن تعیین‌شده از سوی دستگاه‌های ذی‌ربط هستند.

وی همچنین بر جلوگیری قاطع از رهاسازی نخاله‌ها در حاشیه راه‌ها و اراضی روستایی تاکید کرد و حل این مسئله را نیازمند همکاری فراگیر دستگاه‌های اجرایی، قضایی و واحدهای تولیدی دانست.

با این حال، نگاهی به سابقه این بحران نشان می‌دهد که رویکرد مدیریتی موجود دچار دور باطل هشدارها و خط‌ونشان‌های اداری شده است.

دقیقاً در مردادماه سال ۱۴۰۲، هادی حسین‌خانی بخشدار وقت فشافویه، از تعیین سایتهای مجاز دفن پسماند نظیر هوشنگ‌آباد و آرادکوه خبر داده و وعده داده بود با ورود جدی دستگاه قضایی، برخورد با تخلفات زیست‌محیطی وارد مرحله حساسی خواهد شد.

اما با گذشت سال‌ها، نبود گزارش‌های شفاف، عدم ارائه آمار رسمی از تعداد پرونده‌های تخلف، و مشخص نبودن میزان دقیق پسماند منتقل‌شده، نشان می‌دهد که تدابیر پیشین نتوانسته‌اند تغییری ملموس در پهنه‌های محیط زیستی منطقه ایجاد کنند.

از دیدگاه تحلیل‌گران مدیریت شهری، پسماندهای حاصل از برش سنگ به دلیل دارا بودن ذرات معلق و مواد شیمیایی، در صورت رهاسازی غیراصولی در حاشیه راه‌ها و اراضی کشاورزی، به ناپایداری خاک، انسداد کانال‌های آبرسانی، فرسایش زیست‌بوم و به خطر افتادن سلامت عمومی منجر می‌شوند.

ساماندهی چنین بحران‌های صنعتی بزرگی تنها با متوسل شدن به هشدارهای خطابی و الزام یک‌جانبه تولیدکنندگان میسر نمی‌شود.

مدیریت مدرن شهری ایجاب می‌کند که در کنار برخوردهای قهری، زیرساخت‌های حمل‌ونقل تخصصی، مشوق‌های اقتصادی برای بازیافت پسماند صنعتی و سامانه هوشمند پایش لحظه‌ای تخلیه نخاله‌ها ایجاد شود.

بدون ارزیابی دقیق عملکرد سال‌های گذشته و سنجش میزان اثرگذاری مصوبات قبلی، برگزاری نشست‌های مکرر تنها به افزودن بندی تازه بر دفتر وعده‌های بلاتکلیف سالیان اخیر می‌انجامد.

اکنون پرسش کلیدی جوامع محلی و فعالان زیست‌محیطی این است که آیا نهادهای متولی برنامه‌ای عملیاتی و زمان‌بندی‌شده برای پایان دادن به این معضل دارند یا فشافویه همچنان قربانی ناهماهنگی‌های اجرایی خواهد بود؟