شکست «دروازه آهنین»؛ چرا همسایگان ایران دست آمریکا را رد کردند؟

به گزارش کلینی نیوز، در حالی که ایالات متحده تلاش می‌کند با تغییر استراتژی از دریا به زمین، فشار بر جمهوری اسلامی ایران را افزایش دهد، گزارش‌های جدید از عدم پذیرش این طرح توسط کشورهای همسایه حکایت دارد.

واشنگتن با تشکیل نیرویی موسوم به «دروازه آهنین» در فلوریدا، سعی در متقاعد کردن عراق، ترکیه و پاکستان برای انسداد مرزهای زمینی داشت،

اما این کشورها با اولویت دادن به منافع اقتصادی و ثبات امنیتی خود، از همراهی کامل با دستورات سفیدخانه سر باز زدند.

این بن‌بست دیپلماتیک در شرایطی رخ می‌دهد که دولت ترامپ پس از شکست در جلب حمایت داخلی برای تداوم جنگ، اکنون به ابزارهای غیرمستقیم روی آورده است. با این حال، تکیه ایران بر شبکه‌های پیچیده تجاری و مقاومت اقتصادی در برابر تحریم‌های چند دهه‌ای، باعث شده تا «محاصره زمینی» تنها در تخیل استراتژیست‌های واشنگتن باقی بماند و در عمل، با دیواری از منافع متقابل منطقه روبرو شود.

محاصره دریایی بنادر ایران

روزنامه نیویورک‌تایمز گزارش داد که ایالات متحده پس از آنکه کارزار فشارهای اقتصادی خود را از طریق محاصره دریایی بنادر ایران و مختل کردن بخش قابل‌توجهی از تجارت دریایی و هوایی آغاز کرد،

اکنون در پی هدف قرار دادن شریان‌های باقی‌مانده اقتصاد ایران، یعنی مسیرهای تجارت زمینی است.

به گزارش شفق نیوز، واشنگتن تلاش می‌کند کشورهای همسایه را به بستن گذرگاه‌های مرزی و محدود کردن تجارت با تهران وادار کند، اما نگرانی‌های اقتصادی و امنیتی در عراق، ترکیه و پاکستان، مانع از همراهی کامل این کشورها با سیاست‌های آمریکا شده است.

به گزارش این روزنامه، واشنگتن طی هفته‌های اخیر فشار‌های دیپلماتیک شدیدی را بر همسایگان ایران وارد کرده تا مرزها را ببندند، اما پیشرفت ملموسی حاصل نشده است.

دروازه آهنین و سازمان تروریستی سنتکام

در همین راستا، فرماندهی سازمان تروریستی آمریکا موسوم به سنتکام از تشکیل نیروی ویژه‌ای تحت عنوان «دروازه آهنین» (Iron Gate) خبر داد.

مأموریت این نیرو جلوگیری از انتقال سامانه‌های تسلیحاتی پیشرفته، فناوری‌های کاربرد دوگانه و جریان‌های مالی از طریق مرزهای زمینی ایران و دریای خزر است.

واگذاری این مسئولیت به سازمان تروریستی سنتکام  که متولی عملیات نظامی در خاورمیانه است، اقدامی غیرمعمول تلقی می‌شود.

تحلیلگران معتقدند هدف از این اقدام، بهره‌گیری از ظرفیت‌های اطلاعاتی  این سازمان تروریستی است که از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، تمرکز ویژه‌ای بر ایران داشته است.

این نیروی ویژه متشکل از ۲۰ نیروی نظامی و غیرنظامی در ایالت فلوریدا خواهد بود که به جای عملیات مستقیم، برای ترغیب کشورهای همسایه جهت استفاده از نیروهای مسلحشان برای اهداف آمریکا تلاش می‌کنند.

عراق به دلیل مرز مشترک گسترده (حدود ۱۶۰۰ کیلومتر) و روابط تجاری زیاد، در کانون این فشارها قرار دارد.بغداد نگران است که انسداد مرزها منجر به تنش میان شبکه‌های قاچاق و گروه‌های مسلح شود.

همچنین، برخی کشورهای منطقه هشدار داده‌اند که قطع مسیرهای تجاری می‌تواند منجر به ناآرامی‌های داخلی شود، چرا که ساکنان دو سوی مرز به این مسیرها وابسته‌اند.

این نارضایتی‌ها در حالی است که منطقه از بی‌توجهی واشنگتن به درخواست‌هایشان برای جلوگیری از جنگ فوریه گذشته، خشمگین است.

برای دونالد ترامپ، تشدید محاصره گزینه‌ای برای پایان دادن به جنگ است، هرچند توافق هسته‌ای جدیدی حاصل نشده و تنگه هرمز به منطقه‌ای پرخطر تبدیل شده است.

پیروزی دموکرات‌ها و عقب نشینی از تداوم حملات نظامی  

دولت ترامپ که پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر و پیروزی دموکرات‌ها از تداوم حملات نظامی عقب‌نشینی کرد، اکنون به دنبال ابزارهای اقتصادی برای وادار کردن ایران به پذیرش شرایط واشنگتن است.

در حالی که محاصره دریایی تا حدی صادرات نفت ایران را تحت تأثیر قرار داده، اما نیویورک‌تایمز اذعان می‌کند که ایران تجربه‌ای چند دهه‌ای در ایجاد شبکه‌های پنهان تجاری و دور زدن تحریم‌ها دارد و همین امر باعث افزایش اتکای تهران به مسیرهای زمینی شده است. 

ترکیه و پاکستان نیز با رویکردهایی مشابه عراق، از تغییر کامل سیاست‌های مرزی خود خودداری کرده و محدودیت‌های احتمالی را با توجیهات امنیتی یا اداری پیش برده‌اند تا توازنی میان فشار آمریکا و منافع ملی خود ایجاد کنند.