از شهرک‌ سازی تا الحاق؛ بلعیدن تدریجی کرانه باختری

به گزارش کلینی نیوز، طرح‌های الحاق کرانه باختری دیگر صرفاً شعارهای انتخاباتی در تل‌آویو نیستند؛ شواهد میدانی نشان می‌دهد که این پروژه‌ها با سرعت در حال اجراست. کارشناسان معتقدند رژیم صهیونیستی با ایجاد جاده‌های دسترسی اختصاصی و مصادره اراضی راهبردی، در حال بازطراحی نقشه فلسطین به نفع یک طرح جایگزین‌ساز است.

 الحاق رسمی در برابر الحاق خزنده

در حالی که در حقوق بین‌الملل، الحاق به معنای تغییر وضعیت قانونی یک سرزمین اشغالی است، رژیم اشغالگر مدلی از «الحاق چندلایه» را پیش برده است. در این مدل:

شبکه زیرساختی: پیوند کامل اقتصادی و قضایی شهرک‌ها به بدنه اصلی رژیم.

جزیره‌ای کردن فلسطین: محصور کردن فلسطینیان در کانتون‌های جدا از هم با محدودیت‌های شدید حرکتی.

دره اردن؛ ستون فقرات طرح الحاق

منطقه راهبردی دره اردن به دلیل وسعت و اهمیت کشاورزی، قلب این پروژه محسوب می‌شود. سیطره کامل بر این منطقه به معنای انسداد مرزهای شرقی کرانه باختری و تبدیل شهرهای فلسطینی به زندان‌های جغرافیایی بدون دسترسی به دنیای خارج است.

 انتقال قدرت به شهرک‌نشینان

تحلیلگران خبری اشاره می‌کنند که انتقال اختیارات اداری از نهادهای نظامی به مدیریت مدنی تحت نفوذ شهرک‌نشینان، جدی‌ترین نشانه برای دائمی شدن اشغال است. مؤید شعبان، از مسئولان فلسطینی، این اقدامات را «جهشی خطرناک» توصیف کرده که هدف آن ایجاد واقعیت‌های غیرقابل بازگشت در سال ۲۰۲۵ است.

بن‌بست بین‌المللی و هزینه واقعی

علیرغم غیرقانونی بودن این اقدامات در قطعنامه‌های بین‌المللی، شکاف عمیق میان «بیانیه‌های محکومیت» و «اقدام عملی» غرب، فضا را برای پیشبرد این طرح فراهم کرده است. ناظران سیاسی بر این باورند که تنها راه توقف این ماشین استعماری، ترکیبی از مقاومت میدانی و افزایش هزینه‌های سیاسی و اقتصادی برای رژیم صهیونیستی در سطح جهانی است.