احتمال پیوستن مصر به توافقنامه مکه و موازنه منطقه‌ای

به گزارش کلینی نیوز، بر اساس گزارش‌های خبری و اظهارات اخیر مقامات دیپلماتیک، توافقنامه مکه که روز جمعه میان اسلام‌آباد، ریاض و آنکارا به امضا رسید، متضمن تعهد دفاع متقابل مشابه‌با ماده ۵ منشور ناتو است؛ بندی که بر اساس آن، هرگونه هجوم نظامی به یکی از اعضا به‌منزله حمله به سایر طرف‌ها تلقی می‌شود.

در همین چارچوب، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، پس از گفتگو با همتای مصری خود، بدر عبدالعاطی، تصریح کرد که قاهره شریک راهبردی آنکارا بوده و انتظار می‌رود مصر نیز در گام بعدی به توافقنامه مکه بپیوندد. فیدان مدعی شد که این پیمان دفاعی علیه هیچ منشور یا کشور ثالثی تنظیم نشده است.

تحلیلی بر علل تکوین پیمان مکه از منظر موازنه قدرت

از نگاه کارشناسان ارشد حوزه استراتژیک و محور مقاومت، شکل‌گیری این ائتلاف نوظهور را باید در قالب دو مؤلفه کلیدی تحلیل کرد:

انحطاط دکترین امنیتی آمریکا:

ناکارآمدی سامانه‌های پدافندی و ناوگان دریایی سنتکام در مهار عملیات‌های موشکی و حفظ امنیت خطوط مواصلاتی در تنگه هرمز و باب‌المندب، خط بطلانی بر ادعای حمایت همه‌جانبه واشنگتن کشید.

کشورهای حوزه خلیج فارس دریافته‌اند که ایالات متحده دیگر توان یا اراده پذیرش هزینه‌های مستقیم درگیری را ندارد.

پاسخ به تثبیت بازدارندگی مقاومت:

پیشرفت‌های چشمگیر نظامی ایران و تسلط عملیاتی نیروهای مسلح یمن بر شاهراه‌های انرژی، توازن قوا را تغییر داده است. شکل‌گیری توافقنامه مکه و کوشش برای الحاق ارتش متعارف مصر، تلاشی ساختاری برای جبران هراس امنیتی ناشی از زوال چتر حمایتی غرب است.

تحلیل‌گران بر این باورند که با وجود جنبه‌های تبلیغاتی و مانور روانی این پیمان، ناهمگونی منافع سیاسی اعضا و وابستگی عمیق اقتصادی آنان به ثبات منطقه‌ای، مانعی جدی در تبدیل توافقنامه مکه به یک جبهه عملیاتی-هجومی یکپارچه در برابر محور مقاومت خواهد بود.