روایت متناقض قطر از خلبانان اسیر ایرانی

به گزارش کلینی نیوز،روایت متناقض قطر از خلبانان اسیر ایرانی و تکذیب صریح زنده بودن آنان توسط سخنگوی وزارت امور خارجه این کشور، رویدادی چالش‌برانگیز در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی ایجاد کرده است.

در حالی که تهران بر برقراری دسترسی‌های حقوقی و بشردوستانه تأکید دارد، موضع‌گیری مقامات قطری نشان‌دهنده ابهامات سنگین در روند رسیدگی به سرنوشت این نظامیان است.

ابعاد ادعای ایران و اتهام نقض کنوانسیون ژنو

بر اساس نامه رسمی سردار محمد باقرزاده، فرمانده کمیته جست‌وجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران به رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، در جریان عملیات ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ (۲ مارس ۲۰۲۶) دو فروند جنگنده سوخو-۲۴ نیروی هوایی ارتش در بازگشت از ماموریت دچار حادثه شدند.

طی این حادثه، یکی از خلبانان (شهید مجید کاظمی) به شهادت رسید، اما سه خلبان دیگر به نام‌های جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران به‌روشیان پس از خروج اضطراری، به صورت زنده توسط نیروهای قطری به اسارت درآمدند.

طرف ایرانی با استناد به مواد ۷۰ و ۷۸ کنوانسیون سوم ژنو تأکید می‌کند که دولت قطر موظف به اعلام وضعیت اسرا، فراهم کردن امکان ارتباط آنان با خانواده‌ها و اعزام نمایندگان صلیب سرخ برای بازدید و بررسی سلامت آنان بوده است؛ مواردی که به ادعای تهران پس از گذشت شش ماه همچنان نادیده گرفته شده‌اند.

روایت متناقض قطر از خلبانان اسیر ایرانی

در مقابل، ماجد الانصاری سخنگوی وزارت خارجه قطر ادعاهای مطرح‌شده مبنی بر بازداشت زنده خلبانان را قاطعانه تکذیب کرد.

به گزارش الجزیره، دوحه مدعی است پس از ورود جنگنده‌ها به حریم هوایی و عدم دریافت پاسخ، اقدامات پدافندی صورت گرفته و تیم‌های امداد تنها بقایای پیکر یک خلبان را کشف کرده‌اند.

سخنگوی وزارت خارجه قطر همچنین ادعا کرد که ایران به دعوت رسمی ماه آوریل برای اعزام تیم ناظر جهت عملیات کاوش پاسخی نداده است.

ضرورت ورود صلیب سرخ

از منظر تحلیلگران سیاسی محور مقاومت، تناقض‌گویی دوحه در ابراز تعجب نسبت به بیانیه‌های رسمی ایران، تلاش برای کاهش فشارهای حقوقی در قبال کنوانسیون‌های بین‌المللی ارزیابی می‌شود.

پنهان‌کاری یا امتناع از شفاف‌سازی، مسئولیت حقوقی دولت میزبان پایگاه‌های آمریکایی را سنگین‌تر می‌کند.

در این میان، ورود مستقل و بی‌طرفانه کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) تنها راهکار تعیین‌کننده برای پایان دادن به این روایات متعارض و مشخص شدن سرنوشت قطعی خلبانان ایرانی خواهد بود.