۳ سناریوی گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق

به گزارش کلینی نیوز، اکاوی تحولات سیاسی در بغداد نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران کاخ سفید در مواجهه با قدرت نوظهور و تثبیت‌شده گروه‌های مقاومت، با پیچیدگی‌های بی‌سابقه‌ای روبرو هستند.

به گزارش السومریه،همایش «الخلیج» در گزارشی اعلام کرد، بررسی گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق نشان‌دهنده این واقعیت است که نفوذ معنوی و ساختاری این گروه‌ها، فراتر از ابزارهای سخت‌افزاری ایالات متحده است.

۱. سناریوی تقابل تهاجمی و انحلال حشدالشعبی

نخستین مورد از لیست گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق، اتخاذ رویکردی کاملاً خصمانه است.

در این سناریو، واشنگتن با بهره‌گیری از اهرم تحریم‌های بانکی و فشار بر نهادهای دولتی، تلاش می‌کند تا موجودیت قانونی سازمان الحشد الشعبی را زیر سؤال ببرد.هدف نهایی این راهبرد، خلع سلاح مقاومت و تبدیل آن به یک جریان منزوی سیاسی است.

با این حال، با توجه به جایگاه مردمی و فتوای مرجعیت که منجر به شکل‌گیری این نهاد شد، این گزینه عملاً ضریب شکست بسیار بالایی دارد و می‌تواند منجر به خروج اضطراری و تحقیرآمیز نیروهای آمریکایی از خاک عراق شود.

۲. سناریوی سازگاری اجباری و پذیرش واقعیت میدانی

دومین گزینه از گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق، بر پایه واقع‌گرایی تلخ بنا شده است. در این حالت، ایالات متحده با درک قدرت نفوذ گروه‌های مسلح در لایه‌های مختلف حکمرانی، به نوعی «تقسیم نفوذ غیرعلنی» تن می‌دهد.

واشنگتن در این مدل، نفوذ مقاومت را به عنوان یک فاکتور تغییرناپذیر در جغرافیای سیاسی عراق می‌پذیرد.

اگرچه این گزینه امنیت نسبی منافع آمریکا را تأمین می‌کند، اما به معنای پایان هژمنی ایالات متحده در منطقه و اعتراف رسمی به پیروزی محور مقاومت در عراق است.

۳. راهبرد مهار هوشمند و مدیریت محدود

سومین مورد در میان گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق، مدلی میانی است که بر همکاری با دولت مرکزی و اعمال فشارهای مالی هوشمند متمرکز است.

در این استراتژی، آمریکا تلاش می‌کند تا حضور مقاومت را در وزارتخانه‌های خدماتی و غیراستراتژیک تحمل کند، اما سدی محکم در برابر دستیابی آن‌ها به وزارتخانه‌های کلیدی نظیر دفاع و کشور ایجاد نماید.

این راهبرد تلاش دارد تا با «مهار معتدل»، مانع از یکپارچگی قدرت در دستان نیروهای همسو با ایران شود.

 به گزارش همایش «الخلیج»، نفوذ گروه‌های مقاومت از سال ۲۰۱۸ به شکلی ریشه‌دار در ساختار قدرت عراق دوانده شده است. نقش بی‌بدیل حشدالشعبی در مبارزه با تروریسم تکفیری و تأمین امنیت مرزها (به‌ویژه پس از بحران اخیر سوریه)، باعث شده است که عملاً تمامی گزینه‌های آمریکا برای مقابله با مقاومت عراق با هزینه‌های گزاف سیاسی و اقتصادی همراه باشد.

واشنگتن اکنون در موقعیتی قرار دارد که هرگونه اقدام اشتباه علیه گروه‌ها ی مقاومت عراق، می‌تواند به فروپاشی توازن سیاسی در عراق و خروج کامل آمریکا از منطقه منجر شود.